Nieuws

Arrestant komt om na worsteling in cel

10-02-2010

Een arrestant is na een worsteling met arrestantverzorgers in de cel omgekomen. De rechtbank Amsterdam heeft geen causaal verband kunnen aanwijzen tussen het handelen van verdachten en het intreden van de dood bij het slachtoffer.

Feiten
Slachtoffer is aangehouden op verdenking van overtreding van de Opiumwet en de Wet wapens en munitie. Omdat hij een verwarde indruk maakte is hij in een isolatiecel geplaatst. Wanneer verdachte wordt meegenomen voor verhoor is er een worsteling ontstaan om verdachte onder controle te krijgen. Deze worsteling is verdachte uiteindelijk fataal geworden.

Causaal verband
De vraag waarvoor de rechtbank zich in de eerste plaats gesteld ziet is of de dood van het slachtoffer redelijkerwijs aan het handelen van verdachten kan worden toegerekend. Met andere woorden: heeft het door de verdachten naar de grond duwen en op de grond gedrukt houden van het slachtoffer tot zijn dood geleid?

Voor deze vraag zijn twee medische theorieën voorhanden die gerapporteerd zijn door twee deskundigen. Beide deskundigen zijn tot de conclusie gekomen dat een hartritmestoornis en daarna een hartstilstand heeft geleid tot de dood van het slachtoffer.

Over de oorzaak van het ontstaan van de hartritmestoornis lopen de meningen echter uiteen. Beiden deskundigen hebben hun bevindingen als meest waarschijnlijk geacht. Beiden laten echter ook ruimte voor twijfel, nu zij aan de hand van de gegevens niet definitief hebben kunnen vaststellen dat de doodsoorzaak is.

Ten aanzien hiervan is de rechtbank tot het oordeel gekomen, dat er onvoldoende objectief bewijsmateriaal in het dossier aanwezig is om tot een keuze te komen voor één van beide theorieën. De rechtbank heeft bij gebreke aan overige aanwijzingen door een aanmerkelijk verdergaande geweldsuitoefening op het slachtoffer, geen reden te twijfelen aan de juistheid van de verklaringen van verdachte.

Slotsom
Een spontane acute hartritmestoornis, kan als doodsoorzaak niet met een voldoende mate van zekerheid worden uitgesloten en dooddrukken kan eveneens niet met een voldoende mate van zekerheid worden vastgesteld. Er kan dus door de rechtbank geen causaal verband worden vastgesteld tussen het door verdachten uitgeoefende geweld en het intreden van de dood, hetgeen tot gevolg heeft dat de rechtbank aan een verdere beoordeling van de strafbaarheid van de gedragingen van verdachten niet meer toekomt. Verdachten zijn dan ook vrijgesproken.

Rechtbank Amsterdam 9 februari 2010 (LJN BL3168)




« Terug naar overzicht nieuws