Nieuws

In cassatie beperkte toetsing oplegging TBS

03-02-2012

HR herhaalt relevante overwegingen uit HR LJN BG1645 m.b.t. de waardering van de rapporten en adviezen door de feitenrechter en de (beperkte) toetsing daarvan in cassatie.

Het middel
Het middel komt op tegen de beslissing van het Hof aan verdachte TBS met bevel tot verpleging van overheidswege op te leggen aangezien niet aan de voorwaarden van art. 37 in verbinding met artikel 37a Sr en artikel37b Sr is voldaan nu het Hof geen verband tussen de psychische stoornis van de verdachte en het gevaar voor herhaling heeft vastgesteld. Bovendien heeft het hof de rapporten van de deskundigen gedenatureerd door onderdelen van die rapporten, voor zover die inhouden dat er geen gronden zijn voor oplegging van TBS met dwangverpleging dan wel dat er geen verband kan worden vastgesteld tussen de stoornis van de verdachte en het gevaar voor recidive, niet in de bestreden uitspraak op te nemen.

Hoge Raad
De Hoge Raad overweegt dat de rechter bij zijn beslissing over de vraag of TBS moet worden opgelegd, niet is gebonden aan de in art. 37, lid 2 Sr bedoelde rapporten en adviezen die over de persoonlijkheid van de verdachte zijn uitgebracht omdat de waardering van die rapporten en adviezen aan hem is voorbehouden. Het is voorts aan diezelfde rechter om te beoordelen of de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van TBS eist. Die beoordeling is zozeer verweven met waarderingen van feitelijke aard dat zij in cassatie slechts in beperkte mate kan worden getoetst (vgl. HR 20 januari 2009, LJN BG1645). Datzelfde geldt voor het oordeel of de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen eist dat de terbeschikkinggestelde van overheidswege moet worden verpleegd.

Het Hof heeft tot uitdrukking gebracht dat de bij de verdachte vastgestelde gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens in de vorm van een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis zonder behandeling een zodanig groot gevaar voor de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen in het leven roept dat dit de oplegging van TBS met dwangverpleging eist. Dat oordeel is in het licht van de door het Hof genoemde deskundigenrapporten, waaruit kan worden afgeleid dat ten aanzien van de verdachte een reëel risico op herhaling van soortgelijke strafbare feiten bestaat, niet onbegrijpelijk en kan, in aanmerking genomen de beperkte mogelijkheid tot toetsing, in cassatie niet verder worden getoetst.

De klacht dat het hof de rapporten van de deskundigen heeft gedenatureerd faalt eveneens. Het Hof heeft de onderdelen van deze rapporten terzijde gesteld voor zover deze rapporten inhouden dat er geen gronden zijn voor TBS met dwangverpleging en alleen die onderdelen weergegeven die het Hof relevant heeft geacht voor de oplegging van de maatregel. Deze waardering van de rapporten is aan de feitenrechter voorbehouden en onttrekt zich aan de toetsing in cassatie.

Het middel is vruchteloos voorgesteld.

Hoge Raad 24 januari 2012 (LJN BU 6012)


« Terug naar overzicht nieuws